حرف الكاف بيان عجز عقول خلايق از ادراك حقيقت خالق 603 توحيد ذاتى كه اشرف مطالب اوليا و ارفع مراتب اصفياست 604 اشاره به جزاى اعمال و اقوال در جميع اوقات و احوال 604 نهى مردم برگشته روزگار از اضطراب منتهى باضطرار 605 تضرّع و مناجات با خالق اكبر در وقت قتل مرّة بن مروان به خيبر 605 مدح عساكر ظفرمآثر 606 بازداشتن نفس از حرص و هوا و ارشاد بمقام قناعت و رضا 606 تنبيه نفس خويش به رسيدن اجل و قطع سلسلهء رجا و سررشتهء امل 607 حرف اللّام بازنمودن مشاهدهء دنيا در عالم مثال به صورت زنى صاحب‌جمال 609 اشارت باسرار ارباب طريقت و تشبيه دنيا به چيزهاى بىحقيقت 611 بيدار ساختن نفس غدّار از خواب غفلت و پندار 612 منع از طلب مال شقاوت‌مآل 612 ترجيح آخرت بر دنيا بابين اشارات و تقبيح حرص و بخل باحسن عبارات 613 اظهار همّت عليا و تجرّد از دنيا 614 بيان اشتغال مردم به كارهاى بىحاصل و ضايع شدن عمر به انديشه‌هاى باطل 614 بيان فناى زمان و زوال جهان 615 ارشاد نفس بصفات فاخر و تنبيه بر مرگ و روز آخر 616 خطاب به جابر بن عبد اللّه انصارى و ارشاد بكرم و شكر بارى 617 حكايت سلاطين گذشته كه ازيشان اثر نمانده و روزگار آيت فنا بريشان خوانده 619 حكايت اشتياق خويش به فاطمه و شكايت از فراق و محن متراكمه 624 حكايت آمدن پيرى و رفتن جوانى و رضا دادن بضعف و ناتوانى 627 اظهار حزم عاقلان و بيان غفلت جاهلان 627 منع از بخل و وعدهء كاذب و ترغيب بعلم و عقل صايب 628 بيان توقف دانش بر مشقّت و محنت و ترغيب به تحصيل علم و فطنت 629